Theater vol nostalgie, humor en ontroering

Waar blijft de tijd

Copyright (C) Camiel Verhoeven 2011 Disclaimer

Waar blijft de tijd

"1954, Sinterklaas bestond nog. En ik ging met mijn zusje aan de hand naar school. Lopen, jawel. Wij werden vroeger niet naar school gebracht hoor, o nee! Een uur lopen, en een uur terug. En dan kwamen we langs alle middenstanders in het dorp. Die had je toen nog. Bij de bakker rook het zo heerlijk, en van de groenteman kregen we wel eens appel. En bij de kruidenier kochten we zoethout, van de cent die ik stiekem van mama … En van de drogist kregen we op vrijdag een dropje.
Maar je moest wel naar school, dat was geen pretje hoor, met die strenge juffrouw Luus".

Dit zijn de woorden van mevrouw van Rhenen, die in het jaar 2011 de klokkenwinkel van meneer Verhoeven binnenstapt
voor reparatie van haar grootvaders klok. Meneer Verhoeven is blijven steken in het jaar 1954. Raar natuurlijk, maar als je
de hele dag met klokken werkt, dan kan er wel eens iets misgaan met de tijd. Gespreksstof is er genoeg, want de verschillen
tussen nu en 1954, het zijn er te veel om op te noemen.
Nou, eentje dan: de lagere school!

Wat zou u er van vinden om weer eens plaats te nemen in de houten schoolbankjes van het oude klaslokaal, met de platen van Jetses aan de muur? Het pennendoosje, 1600 slag bij Nieuwpoort. Of verre eilandengroepen: Bali, Lombok, Soemba ... en de rest is Portugees. Of was u het even kwijt? O, maar dan moet u beslist weer even terug naar de lagere school!
Op herhaling, bij die strenge juffrouw Luus.

Bij een blik naar buiten ontdekt mevrouw van Rhenen dat haar Toyota veranderd is in een 'paard met wagen'. En dan wordt het haar te machtig. Ze probeert te ontsnappen aan de wurgende greep van het jaar 1954, maar ... dat kan niet voordat de tijd
is teruggevonden. Vandaar deze prangende vraag in Verhoevens klokkenwinkel: 'waar blijft de tijd'?